Ja, dat moët! Zal ik eerlijk zeggen dat ik dat nummer nog altijd uit volle borst meezing, al vanaf dag 1 fan ben, maar eigenlijk nog nooit Moët gedronken had. Ik ben dus nu niet alleen fan van dat nummer, ook van Moët zelf. In elk geval de champagneversie. Nu kreeg ik wel gelijk de volledige experience. Inclusief bramen en besjes erin. Geen idee of het zo hoort, het werd mij in elk geval zo verkocht door de date.
Dus ja, het was lekker. Ja, ik ben fan. Maar, mijn financiële situatie laat helemaal niet toe dat ik dit lekker vind. Dus bedankt hè! Ik ben weer verder bankroet en mijn alcoholprobleem is ook weer verder gegroeid.
Back to normal
Hoe deze week in Nederland was, dat gaat mijn normale leven worden. Denk ik. Normaliter als ik in Nederland ben hang ik van borrels en feestjes aan elkaar. Ik noem Nederland momenteel niet voor niets het land der escalatie. Maar deze keer, deze keer was het allemaal wat normaler.
Natuurlijk heb ik ook geborreld, heb ik ook feestjes gehad. Maar ik wist het binnen de perken te houden. Toen ik donderdagavond mijn eerste slok van deze overheerlijke Moët nam, besefte ik dat dit gewoon de eerste keer drinken was van de week.
Maandagavond heb ik bijgekletst met een vriend, onder het genot van een kopje thee. Opnieuw heb ik geen idee wat ik dinsdag met mijn leven gedaan heb. Woensdag besloot ik dat het niet enkel tijd was voor een verbetering in keuzes die ik maak betreft het drankassortiment maar ook voor wat extra beweging. Zo heb ik door de stad gebanjerd met mijn petekindje, een boswandeling gemaakt én in de avond lopend naar het restaurant gegaan. En zelfs dat uit eten ging zonder alcohol. Water it is!
Tot verbazing van sommigen die zeiden: Joh Mies, alsof jij woensdag niet gedronken hebt tijdens het uit eten! Nee, echt niet. Ik zal het je sterker vertellen, zaterdagavond ben ik weer gaan uit eten en wederom niet gedronken. Al lag dat wellicht aan de nadorst.
Moedermens 65 jaar
En dat moet gevierd worden! Nu is ze eigenlijk nog helemaal niet jarig, dat duurt nog een maand. Maar deze bijzondere leeftijd vierde ze samen met een vriendin, in een zaaltje zoals sommigen het noemen. Ik noem het gewoon Kim’s Kroeg.
Enfin, de vriendin is in september jarig, moeders in november, dus we vieren het in oktober. Best een logisch verhaal toch?
De timing vond ik uiterst slecht. In Spanje heb ik vanaf dag één een vaste vriendengroep. Inclusief mijzelf zijn we dan met negen personen (persoon tien en elf komen eraan) waarvan er vier jarig zijn in oktober, binnen 10 dagen. Wanneer plant moeders haar verjaardag? Juist, precies die periode. Dat zijn geen pluspunten. Misschien is dat ook haar bedoeling? In de hoop dat ik niet meer met heel m’n hebben en houden bij haar in wil trekken?
De aanloop naar het feest
Nu wil ik de rest van de activiteiten of vrienden die ik gezien heb niet tekortdoen, maar mama’s verjaardag was wel de reden waarom ik in Nederland was. Al kan ik niet echt spreken van voorbereidingen of ‘aanloop naar het feest’, aangezien ik de vrijdag vooral op mijn dooie gemakje doorgebracht heb bij een vriendin in de tuin.
En wéér thee gedronken. Deze heb ik aan haar en een andere vriendin te danken.
Eerlijk, ik kwam binnen met het idee dat we een kleine vrijdagmiddagborrel zouden doen. Dit hoefde niet gelijk, want zij hadden wel een officiële activiteit op de planning, namelijk pompoenen schilderen met de kinderen. Maar daarna wel, toch? Niets daarvan. Ik heb vier bakken thee op en toen kon ik niet meer.
Ik blijf dat bijzonder vinden. Hoe ik met gemak vier liter wijn in een uur weg kan tikken, maar met water of thee dan moeite heb. Ik zit op een gegeven moment gewoon vol.
Gelukkig mocht het de pret niet drukken. We hebben lekker buiten gezeten, moesten af en toe omhoog voor een optreden. Wat dan niet doorging, of toch wel, maar misschien toch niet. Ik vond deze artiesten niet heel erg duidelijk in de communicatie. Het is dat ik enorm fan van deze meidengroep ben, waardoor ik erin meeging. Normaliter zou ik eerder een klacht ingediend hebben en mijn geld terug hebben gevraagd.
En het erge van alles, toen het optreden eenmaal klaar was, was het ook jas aan en gaan. Konden wij opruimen. Ik vind hier toch iets van. Het is, als je er goed over nadenkt, toch best gek dat het publiek de spullen van het optreden moeten opruimen?
Wel kreeg ik een knuffel aan het einde van het optreden, nog net voordat de meidengroep naar huis ging. Dat kan ik niet na ieder concert zeggen, dat ik van de artiest een knuffel heb gehad, zelfs backstage mocht en we ook nog samen hebben gedanst en kunstjes hebben gedaan.
Time to party!
Yes, het is dan eindelijk vrijdagavond. Niet dat ik de rest van de week snel voorbij wilde laten gaan, want ik heb een enorm fijne week gehad, met fijne mensen. Maar ik had wel dorst onderhand!
Keurig op tijd, zoals ik altijd ben, kwam ik op mijn eigen mama haar verjaardag drie kwartier later binnen. Ik noem het niet te laat. Ik noem het Spaans op tijd. Na zeven jaar Spanje moet je toch wel iets van de gewoontes overgenomen hebben. De taal is het zeker niet, dan maar de tranquillo mentaliteit.
Het was gezellig. Knuffelen met mensen die ik door mijn emigratie niet meer zo vaak zie, vele handjes schudden want moedermens wilde mij aan Joost mag weten wie allemaal voorstellen. Ik snap het natuurlijk wel als je zo’n fantastische dochter hebt. En de handjes die ik geschud heb, blijf ik ook maar wat graag onthouden.
Als mama jullie leuk vind, zit het al snel goed bij mij. Maar deze mensen hebben vandaag echt pluspunten gescoord. We kennen elkaar eigenlijk niet, maar ik mag jullie wel! Want als je voor mijn moeder haar 65-jarige verjaardag een stripper regelt, dan heb je me!
FANTASTISCH!
Ik heb letterlijk de gehele avond geen filmpje of foto gemaakt, de telefoon zat in mijn tas, die weer ergens in een hoek lag. Dat is altijd een goed teken. Maar ik kan je vertellen, deze act staat volledig op beeld hoor. Ik sprintte door die zaal heen op zoek naar mijn tas, dit moet vastgelegd worden.
Zeker omdat het mama is. Zeker omdat het mensje net geen Minion qua lengte is, dus je haar gemakkelijk overal heen gooit. Ook zeker omdat ik ook wel een striptease act wilde. De beste vrouw die dit georganiseerd heeft, rende de trap op om dit te regelen toen ze dit mij hoorde zeggen. Again: als je zo in de wedstrijd staat, dan heb je me! Helaasch had hij nog een klus in Rotterdam, pauper!
Nee, grapje. Als je het woord pauper letterlijk neemt slaat dat eerder op mij dan op hem. Ik vind het gewoon een lekker woord in zo’n situatie.
Het was nog lang gezellig
Het is duidelijk dat moeders 65 jaar is geworden, dan zijn de gasten ook geen 18 jaar meer. Gelukkig heb je daar dochterlief en haar vriendinnen, wij zullen eens even voor de reuring zorgen.
Wat ben ik weer lekker vol van mezelf hè. Vraag mezelf soms wel eens af, aan de mensen die dit lezen, hoe denken jullie over mij? Als je mij kent, weet je dat ik dit soort dingen zeg met een knipoog. Als je mij totaal niet kent, kan ik mezelf voorstellen dat je denkt dat ik echt overloop van hoe geweldig ik mezelf vind.
Ach, kies maar. Het is een feit dat mijn vriendinnen en ik ons best hebben gedaan voor de nodige optredens. Tina Turner & Ike kon uiteraard niet ontbreken. Zelf vinden wij dat het tijd is voor vervanging van dit nummer, moeders geniet hier nog elke keer van en het draait immers om haar vandaag.
We hebben nog ‘klapoefeningen’ gedaan, Urbanus aangevraagd, Bizzey, Lil Kleine maar dat had de DJ niet. Want met Lil Kleine heeft hij niets, hij draait alleen wat hij gedownload had. Maar lieveling, het gaat er toch niet om of jij iets met een bepaalde artiest hebt?
01:00 uur, einde feest.
01:00 uur, niet einde avond.
Tilburg, here we are!
Hoe kan het ook anders dan dat wij weer doorgaan en waar kan dat beter dan mijn favo kroeg in Tilburg City? Juist, Ome Ollie!
Lekker met de meiden! En mijn broer. Zoals de titel van de vorige alinea al zegt: het was nog lang gezellig. Ook hier hebben we weer spelletjes gespeeld, tot verbazing van anderen. Als je het mij vraagt hebben de vriendin en ik onszelf overtroffen. Als je het anderen vraagt staan ze nog steeds perplex.
We sluiten af in Le Clochard. Ik moet áltijd even met mijn favoriete barman knuffelen! Eten en om 05:00 uur was het toch echt tijd om naar huis te gaan.
Het kan ook nooit normaal!
De kater komt later
Om even in het thema ‘Robert van Hemert’ te blijven, past niet alleen de opening van deze blog, en zijn hit, goed bij mijn leven. Ook de day after heeft hij een nummer voor geschreven. ‘Door tot de kater komt’ de eerste zinnen van dit fantastische lied luiden: Door tot de kater komt, geen woorden maar daden, doe niets met maten.
Die laatste zin is herkenbaar, ik doe het goed of niet. Ik ga voor goud, of niet. Als ik de rekening bekijk hebben de shots weer rijkelijk gevloeid. De kater deed ik deze week niet aan mee. De kater liet ik deze week over aan de logees vanuit het prachtige Almere.
Wat ik bijzonder vond. De meid was gezellig met ons aan het kletsen, pitstop op de wc en dan was ze er weer. Dit x10.
Het is traditie als je bij mij/ons (want blijkbaar woon ik in het weekend niet meer samen met mama, maar met de vriendin) als je komt logeren, dan kom je de volgende ochtend als je wakker bent, bij ons in bed kletsen. Dus ook nu, ziek of niet. Met zijn vieren hebben we nog dik twee uur lang liggen nakletsen, onwijs liggen lachen en voor sommige dus inclusief de nodige toiletbezoekjes.
Ach, het was gezellig zullen we maar zeggen.
Diner date with the family
Ik had hier zo de kracht niet voor! Ook ik tik voortaan bijna de 36 jaar aan, dus dan ben je simpelweg de volgende dag niet helemaal fit! Met frisse tegenzin heb ik wat aangetrokken om mezelf te verplaatsen naar La Cubanita.
Het was ZO gezellig! Nu heb ik sowieso een fantastische familie, ondanks dat ik zaterdag aan tafel om een andere familie heb gevraagd. Wat hebben we gelachen, gegild, gezongen. Jup, wij waren die verschrikkelijke mensen in het restaurant.
Waar iedereen nog wat brak binnenkwam, leek na enige tijd dat gevoel als sneeuw voor de zon te verdwijnen. Voor een groot gedeelte tenminste. Mijn nichtje heeft betaald voor saus. Wat heb je gegeten vriendin? Eenmaal de carpaccio? Want dat broodje biefstuk staat nu nog op tafel op jou te wachten volgens mij. Gelukkig had ze op een gegeven moment een houding gevonden, die ik niet eens kan beschrijven zo bijzonder, hoe ze wel kon blijven zitten zonder in te storten.
Dan hebben we nog de discussie over het drankarrangement. Voor €12,00 mocht je dan onbeperkt drinken. Nu dachten wij deze keer niet aan alcoholische versnaperingen, nee, nadorst. En hoe! Dus wij riepen dan ook het hardste JA om dit er wel bij te nemen. Alleen wij samen hebben al 16 liter ice tea green op.
De gesprekken gingen van links naar rechts, ik zie mijn tante nog bijna stikken in haar eten, van het lachen. Mijn schoonzus die niet meer uit haar lachkick kwam, om iets wat totaal niet grappig was, maar daardoor het weer heel grappig was.
Volg je het nog? Nee? Snap ik. Door…
Warning: Het gaat onsmakelijk worden. Mijn broer is de leukste broer van de wereld. We hebben wel een totaal ander leven. Op allerlei vlakken, maar nu gebaseerd op escaleren. Dat doet hij niet zo vaak meer, en als hij het al doet is dat niet op het level hoe ik escaleer.
Misschien een goed idee om voor jou een embleem te kopen van de Kruikin. ‘Escaleren kun je leren’ en dan mag je bij mij gratis op cursus.
Enfin, door zijn drankinname van de vrijdagavond (met alle gevolgen van dien de day after) stond ik bijna te spugen in het restaurant. Dit is geen gevalletje: Mies, overdrijf niet zo. Nee, ik stond echt kokhalzend midden in die toko en moest naar buiten om even bij te komen en een frisse neus te halen.
Bedankt voor deze ervaring!
Een zondagse versnapering
Een zondag niet geborreld, is een zondag niet geleefd. Maar, ook vandaag hebben we het netjes gehouden. Ik word echt volwassen zeg! Ik ben begonnen met een lunch met mijn nichtje en mijn kleine vriendje. Want we hadden elkaars kop nog niet genoeg gezien.
Vooral 6451465x ‘JIJ BENT GEK’ geschreeuwd naar mijn achterneefje, wat er wel voor gezorgd heeft dat Tilburg Centrum haarzelf afvroeg of alles goed met ons ging.
Sloten we het weekend af bij, wederom een van mijn favorietjes: Vine. De vriendin sloot ook gezellig nog even aan, om het weekend na te spreken. We hebben het bij drie wijntjes gehouden en de verleiding om nog op de Korte Heuvel te kijken weerstaan.
Om 18:30 uur lag ik gestrekt in bad, met Bureau Groningen.
Ik zeg, het was een geslaagd weekend en tot de volgende.


