Vandaag werd ik voor het eerst alleen wakker en dat vind ik stiekem heerlijk! Maar, ik had nog geen nieuwe slaapplek. Ik was direct, avond een, mijn eigen afspraak voorbij gegaan.

De afspraak was: voordat ik ga slapen heb ik de nieuwe slaapplek voor de dag erna uitgezocht. Dit hoeft natuurlijk niet, maar ik ken mezelf een beetje. Daar krijg ik rust van. En anders: stress, aldus mijn eerste ochtend.

De kunst van een camperplek vinden

Via Park4Night zoek ik mijn slaapplekken uit en dat zou niet zo moeilijk moeten zijn, als je het goed aanpakt. Ik ging alleen achterstevoren te werk. Ik zocht een stad of dorp uit waar ik graag heen wilde, en daarna de slaapplek. Nu lijkt dit een logische volgorde, maar ik ben met de camper, ik kan overal naartoe. Dus draaide ik het om. Ik ging random zoeken en hield niet vast aan een plek. Toen ik dat eenmaal deed, had ik zo wat toffe plekjes gevonden.

First things first. Lees: WC legen en schoonmaken

Voor alles is een eerste keer, en zo ook het onderhoud van de camper. Voordat ik vertrok wilde ik eerst mijn camper ready hebben voor de komende dagen. Dat houdt in: het water bijvullen, dat is niet zo spannend. Grijs water lozen (o.a. het water dat je gebruikt voor handen wassen en de afwas), ook dat is niet heel spannend, alleen de geur is bizar. Hoe dan? En zwart water lozen (dit is de WC. Dus de cassette legen). OMG dit is intens. Ik begreep direct waarom Eric, mijn tweede papa, vroeger altijd zei dat we niet op die wc mochten p**pen. Sorry Eric, ik hoop dat je mijn excuses van boven nog meekrijgt ✨ 

Ik heb getwijfeld om dit moment te filmen. Niet gedaan. Zou er ook niemand blij mee maken. Meine Güte wat komt hier een ellende uit. Details zal ik jullie besparen. Maar ik heb genoten zoals je begrijpt.

Op naar Altea Hills

We zetten koers richting Altea, Altea Hills. Daar had ik een spot gevonden met een prachtig uitzicht, het was wel ‘gewoon’ langs de kant van de weg, maar het zag er prima uit.

Eenmaal aangekomen zag ik direct meer campers staan, en het uitzicht was inderdaad prachtig. Maar toch voelde ik het niet helemaal, er moest iets mooiers zijn, dacht ik. Dus ik ging op onderzoek uit, direct goed voor de stappen 😉

En ja hoor, ik vond een spot op het strand. Als ik daar zou parkeren, kon ik vanuit mijn camper binnen 10 passen in zee staan. Het is alles behalve zwemweer, maar daar gaat het nu even niet om. Er stond nog een andere camper, gelijk even een praatje gemaakt (angst 1 overwonnen) over zijn ervaring en of hij deze nacht ook bleef, want ik bleef liever niet alleen.

Helaas, deze vriendelijke man was al een paar dagen hier. Hij verzekerde mij dat het veilig was en dat de Guardia Civil om de zoveel tijd langsreed om alles te checken. Hij raadde mij dus aan om lekker te blijven.

Ik twijfel, maar ik ga zeker de camper halen om hier te lunchen en dan zien we straks wel verder.

Ik heb vertrouwens issues!

Zo gezegd, zo gedaan. Deze vriendelijke man schonk mij een vriendelijk knikje als in ‘good choice’ en ik genoot van mijn lunch.

Totdat… Meneer kwam nog een praatje maken en gaf aan dat hij in de buurt een mooie spot wist. Namelijk: Canon del Mascarat. Hier liep ik tijdens mijn wandeling bij toeval langs, maar kon niet vinden hoe ik dichterbij kon komen, om er onderdoor te lopen. Ik heb het van kilometers afstand bekeken.

Hij stelde voor om na mijn lunch, als ik het leuk vond, hier samen heen te gaan. Het was een stukje lopen, de route startte vanuit onze parkeerspot, maar daarna was het prachtig.

Ja, ik wilde dit super graag zien. Maar alles in mij zei: ‘Nee Mies, niet doen, dit voelt op geen enkel vlak goed. Je gaat toch niet met een wildvreemde een half uur in een bos lopen? God mag weten wat er gebeurt.’

Dus was mijn antwoord: Oh ja, super tof! Maar daar ben ik vanmorgen toevallig al geweest.

Jammer joh, gemiste kans als mijn hersencellen toch eens vertrouwen zouden hebben in de medemens.

Code oranje

We gaan toch vertrekken van deze prachtige plek. Er is code oranje afgegeven voor regenval en onweer. Ga ik dan hier alleen staan? Op een plek die ik al spannend vind, maar wel aan wilde gaan? Neen. Mijn hersencellen leven weer een eigen leven en hebben een beeld ingeprent dat er zo veel water gaat vallen dat ik straks geen kant meer uit kan, hier vast zit en op zoek moet naar Wilson.

Ik blame het aan DANA!

Een camping vol Nederlanders

Ik ben verplaatst naar Camperpark Costa Blanca in L’Alfas del Pi. Een prima locatie, vanaf hier kan ik namelijk te voet veel kanten op. Lees: sommige plekken zijn 10 kilometer lopen, maar ik wilde toch lekker veel bewegen en wandelen.

De camping is van Nederlandse eigenaren, en laten er nou ook voornamelijk Nederlanders staan. Jup, ik vind dat leuk. Ik blijf toch van ons volk houden en vind het heerlijk om lekker Nederlands te ouwehoeren met iedereen. Of ja, met iedereen? Waarschijnlijk komt er niet meer uit dan een ‘goedemorgen’ want ik praat niet met mensen.

Bellen met thuis, een wijntje, koken en afwassen

Ik ben gesetteld, direct een prettige sfeer. Tijd om even te bellen met het thuisfront. Lees: Sharmine, want ik ben zo goed in appen dus ik had alweer ruim 1 maand niet gereageerd.

Toen was het toch echt tijd om te gaan koken. Ook in de camper gaat dat gewoon door en wordt het helaas niet voor je bereid, en ook afwassen doen we zelf. Nu vond ik dit nog leuk ook, ik had helemaal throwbacks naar vroeger. Al stond ik nu alleen, was het toen vaak een groot watergevecht met ‘het veldje’