Over het laatste gedeelte van deze zin later meer, want de meid heeft wel degelijk een date gehad deze week. En wat voor een.

Vooral het eerste stuk van de zin is momenteel aan de orde. Wanneer je mijn vluchtgeschiedenis bekijkt, denk je dat ik geld als water heb, overal zonder pardon heen vlieg én aandelen heb bij Transavia en Ryanair. Niets is minder waar. Nog altijd werkeloos en op zoek naar een baan.

Leef ik mijn beste leven? Dat zeker!

Vluchtschema

Als ik naar de afgelopen twaalf dagen kijk, heb ik maar liefst zes keer in het vliegtuig gezeten. Nee, ik weet dat ik momenteel niet positief bijdraag aan de CO₂-uitstoot maar het liep even zo.

Het eerste tripje van de afgelopen anderhalve week was niet gepland, dit was om de verdrietige reden die ik in mijn vorige blog heb verteld. De overige trips waren zeker wel gepland. Zo was ik drie dagen met mijn vriendinnen in Mallorca, om vervolgens door te vliegen naar een onvergetelijk weekend Nederland.

Dan nu letterlijk het vluchtschema, boeit iemand dit? I don’t care. Blijkbaar voel ik de behoefte het te delen.

10 sept: 08:55 uur | Valencia à Eindhoven
14 sept: 17:50 uur | Eindhoven à Valencia
15 sept: 05:45 uur | Valencia à Mallorca
17 sept: 20:45 uur | Mallorca à Valencia
18 sept: 06:05 uur | Valencia à Eindhoven
21 sept: 16:30 uur | Eindhoven à Valencia

Ik heb mijn portie vliegtuigen van binnen zien wel even gehad. Als ik gemist word kan je jezelf melden in het prachtige Valencia.

We’re going to Mallorca

Onze meidentrip was dan eindelijk zo ver. Besef dat de vriendin dit al voor haar verjaardag heeft gehad vorig jaar oktober. De meid is bijna weer jarig, maar hé wat in de pijplijn zit vergaat niet. Het werd dus tijd om het echt te gaan plannen.

Mijn compagnon (vanaf nu zo vermeld) en ik gingen op onderzoek uit. Er is van alles gepasseerd. Marbella: te duur. Ibiza: ook te duur. Alicante: voelt te dichtbij huis. Jávea: slecht idee, daar gaat het altijd mis als je met Mies op pad bent.

Mallorca dan? Leuk, maar niet per se midden in El Arenal graag. Nu zou ik mezelf daar ook meer dan prima vermaken, what’s new. Maar we wilden niet alleen van alcohol en katers aan elkaar hangen. Ook dagen op het strand doorbrengen, kletsen, dagje shoppen. Wij strijken dus neer in Palmanova. 

Palmanova, Mallorca

Het werd beschreven als een mooie, levendige badplaats met mooie stranden en niet de drukte en gekte van El Arenal. We zouden te voet naar het bekendere Magaluf kunnen. Dus ideaal.

Onze accommodatie was Alper Apartamentos inclusief hartjeszwembad. Wat hebben wij als drie meiden nog meer nodig?

We hebben genoten met een grote G. Om 06:30 landden we op Palma de Mallorca, pikdonker. Wat gaan we doen? Hadden de compagnon en ik eigenlijk een plan? Zeker. Maar onszelf niet ingelezen dat het dan nog donker zou zijn.

Taxi in, richting het strand. Thanks to ChatGPT die ons vertelde waar we deze konden kijken. Daar zaten we dan om kwart voor zeven met een kopje thee, op het strand.

Lunchen bij Little Brunch Can Pastilla

Gedronken moest er. Uh, ik bedoel eten. We moesten eten. Maar ook drinken. Hoe kan je een meiden trip nu beter beginnen dan om 09:00 uur met een lekker ontbijt voor je neus en de nodige Mimosa’s.

Little Brunch Can Pastilla heeft een ruime kaart van vega-opties, burgers, pannenkoeken, sapjes én mimosa’s. Om de beurt naar de wc om in de bikini te schieten en klaar voor een heerlijke stranddag.

Zon, zee & strand

We hebben de rest van de dag, inclusief powernap doorgebracht op Platja de El Orinal. Daar kan ik heel kort over zijn, de enige zorg die we hadden was tijdig omdraaien voor de mooie bruine huid, ook tijdig afkoelen in zee én wie nu aan de beurt was om een cocktail te halen.

Ik weet niet hoe ik het gedaan heb, maar ik ben niet aan de beurt geweest. Blijkbaar had ik een prima tactiek.

Voordat we rond 15:00 uur richting accommodatie gingen nog even snel de plaatselijke nagelsalon ingerend. Aangezien de vriendin misselijk werd bij het idee hoe mijn ingescheurde nagel er op half elf bij hing. Ik kan het haar ook niet kwalijk nemen, ze heeft nog trauma’s van het bachelorette weekend waarbij ik zo nodig in glas moest vallen en een bloedbad veroorzaakte en zij uiteraard degene was die met mij mee mocht naar de eerste hulp.

We gaan niet stappen vanavond 

Vanavond gaan we lekker rustig een hapje eten, een goed glas wijn op het terras, kletsen en morgen gaan we richting El Arenal. Mission failed!

We zijn zeker uit eten geweest, bij Barbuda Beach. Aanrader. Met name de spiegel op het vrouwentoilet, de enige leuke en/of normale foto van ons 3^e deze trip.

Verder was er geen plan, dus onze goede vriend ChatGPT maar weer geraadpleegd. Stadium Bar Palmanova zou de place to be zijn. Prima! Wij kregen de ‘Michael Jackson experience’. Gevalletje the Joker in Benidorm met Meat Loaf alleen dan nu in Mallorca met Michael Jackson. Je kan mij met weinig dingen gelukkiger maken. Of trouwens.. Je kan me met heel veel gelukkiger maken. Toch word ik er blij van!

De nodige drankjes en dansjes zijn gedaan. De eerste irritante mannen hebben zichzelf gemeld. Ik begrijp dan ook niet zo goed wanneer ik 4x niet terugpraat, jij denkt dat ik de 5^e keer wel zin heb om terug te praten. Nee, nog steeds niet!

Door naar Reflex Bar Mallorca de plaatselijke karaokebar, voetbalkantine, dancefloor en alles daartussen van Palmanova. Er was denk ik meer personeel dan dat er mensen waren maar hé er was een paal. Melden!

Mijn compagnon had dit weekend haar alter ego meegenomen en ging er vol voor. Niet dat de vriendin en ik dat niet deden, maar toch vind ik het haar schuld dat ik weer eens shots naar binnen stond te gieten.

Of was het die man in de bar die mij riep voor een gratis shot en ik weer eens vergeten was dat ik geleerd heb van mijn moeder dat ik niets aan mag nemen van vreemden?

Side note: ook de compagnon is uiteraard een van mijn liefste vriendinnetjes. Maar dat houdt het verhaal een beetje overzichtelijk.

Nooit met lege handen naar huis

En dan is het opeens 04:00 uur en sluit blijkbaar de kroeg. Nu vind ik dat een prima tijd en heb ik juist totaal niets met de absurde tijden van Valencia voor een stapavond. Ik ga prima op dat ‘Nederlandse’ stapritme. Maar ik had even gemist dat het zo laat was en zat er nog meer dan prima in.

We hebben een concert meegepakt op de kruk, tot het ongenoegen van anderen die het alweer voor zich zagen dat ik wéér niet ongeschonden thuis zou komen. Er is ook een paaldansact geweest maar deze vond ik, na eigen zeggen, lafjes. Mies beetje peper in de reet, je kan beter.

Daar gingen we, verplicht terug naar huis. Wel inclusief wijnglazen. Voor de goede orde, wij hebben niets bewust gestolen. De compagnon en ik liepen druk kletsend, nog half dansend naar buiten en halverwege de helse terugrit kwamen we tot het besef dat we echt de glazen nog in onze hand hadden.

Sorry! Wel handig, want we hadden geen wijnglazen in het appartement.

Meid, is er ook geëscaleerd?

Ik zal jullie direct het verlossende antwoord geven. Nee, er is niet geëscaleerd. Dat doe ik tegenwoordig op twee plekken. Een daarvan is Nederland, daar gaat het echt altijd mis. De andere plek is Jávea, daar gaat het eigenlijk ook altijd mis. Vooruit, laatst ook in Marina.

Dus ja, eigenlijk maakt het niet zo veel uit waar je mij neer zet. Het kan nooit normaal. Maar nu even wel, ook eens fijn voor de afwisseling.

We hebben gewoon echt heerlijke dagen gehad. De overige dagen kwamen we ook niet veel verder dan lekker chillen aan het strand, aan het zwembad, ontbijten, lunchen, lekker uit eten en borrelen. Én mijn twee fantastische vriendinnen, meer hadden we niet nodig.

Of, moet ik eerlijk zijn zoals ik zelf zo nodig op de homepage wil vermelden en zeggen dat ik eigenlijk gewoon enorme buikpijn had op avond twee. Ik meer puffend op een kruk zat dan dat ik überhaupt kon bewegen. Om vervolgens een gesprek a.k.a. discussie te krijgen met mannen die zeggen het ook zwaar te hebben wanneer de partner feestweek heeft. Sure, Sherlock.

Is er ook nog gelachen?

Dat is er zeker! Zo stonden de vriendin en ik onszelf klaar te maken. Vraag me niet hoe ik mijn haren borstel, maar dit was in string en gebukt voorover om de achterkant goed mee te pakken. Stond zij haarzelf lekker om te kleden en keek ze zonder pardon in de ogen van onze overburen. Waarop ze heel rustig zei: Mies, we worden bekeken. Loop maar gewoon rustig weg.

Maar, ballen deze man! Er werd een uurtje later aangeklopt op onze deur. De vriendin en compagnon waren eerder geschrokken en zijn wel goed opgevoed, we doen de deur niet zomaar open. Waar ik uiteraard riep: Vriendin, doe die deur open! Wie klopt er opeens aan?

Daar stond hij. Of hij haar nummer mocht. De omkleedsessie was dus bevallen zullen we maar zeggen. Helaas liep hij met een blauwtje weer weg. De meid zei duidelijk nee, ze is al gelukkig in de liefde.

Alter ego de compagnon moest van de schrik bekomen denk ik en die stond zo bij de shotjesbar. Gevolgd door de vriendin. Zonder Mies, want ik had dus buikpijn!

Werd de compagnon ook nog even 26 jaar geschat. Lekker bezig snuit!! Je bent uiteraard ook een prachtige jonge bloem. Al zullen we het dan niet hebben over de manier waarop je slaapt, want wat is dat eng. En ook niet over het feit dat je je matras wilde controleren op bedwantsen omdat ik volledig onder de uitslag zat.

Op naar Nederland, Tilburg the place to be

Na zestien jaar vertraging gingen we eindelijk richting Valencia. Besef ik landde op vliegveld Valencia, om vervolgens zes uur later daar weer te zijn. Joejoe

Enfin, ik was weer in het land der escalatie. Deze keer geen 16 stapavonden in een weekend. Wel een kinderverjaardag en die lopen binnen onze vriendengroep altijd uit de hand,  een wijnfestival op de Korte Heuvel en ik had een date!

Korte Heuvel WijnFestival

Zo sloot ik het weekend af. Samen met twee vriendinnen hebben we gekozen voor Route Soleil. Vooraf wist je niet langs welke plekjes je zou gaan, maar wij hadden sowieso de leukste route. Precies de plekken waar wij graag komen.

Bij elke stop kreeg je een ander wijntje en een klein hapje. De acht stops die wij hadden waren: Rosalie, De Snor, Café Bakker, Polly Magoo, Weemoed, Ome Ollie, Heuvel 15 en Le Clochard.

Als je mij en mijn vriendinnen een beetje kent weet je dat we bij Le Clochard en Ome Ollie al om waren. We kiezen dan ook tactisch zodat we de dag eindigen bij deze twee plekken. Al moet ik eerlijk zeggen dat De Snor ook goed beviel.

Je kan jezelf voorstellen, na acht wijn, allemaal verschillende soorten dat je niet helemaal nuchter de dag eindigt. Verstandig als wij zijn laten we het dan ook niet enkel bij de wijn. Tussendoor was het al tijd om de eerste shot te halen bij Ome Ollie. Wat vind ik dit toch een fantastische tent. Alles klopt hier eigenlijk. Leuke inrichting, personeel vind ik leuk en gezellig, de muziek (voor mij het belangrijkste tijdens een stapavond) precies waar ik blij van word. Leuke mensen, knappe mannen (Jup, Single ara unlocked) en hier kan eigenlijk alles. Ook hier zijn ze niet vies van een concert op een barkruk.

Van wijnfestival naar stappen

Hier kan ik kort en bondig over zijn. Ja, het is geëscaleerd. Ja we waren te laat thuis en ook ja we hadden een kater. Inclusief verbouwing in het appartement boven ons waardoor we om 08:00 uur uit bed trilde en van ellende om 09:00 uur al op het terras zaten te puffen en zuchten met een ranja en worstenbroodje.

Waarom ik die shots ook nooit kan laten staan is me tot de dag van vandaag een grote vraag.

Ik had een date

En dit is misschien nog wel het grappigste verhaal van heel het weekend. Na honderd jaar ga ik op date. Niet omdat ik nou al zo enorm lang vrijgezel ben, wel omdat je niet date tijdens je relatie. Dus het was even geleden. En ik was echt enorm zenuwachtig.

Waarom eigenlijk he? Ik kende hem al, of ja kennen. In elk geval al een paar keer eerder gezien. Leuke jongen, gezellig, humor, knap. Maar toch was ik zenuwachtig en vond ik het spannend. Dit heb ik niet wanneer ik met iemand in de kroeg sta te praten, of op een random zondagmiddag iemand tegen zou komen. Maar het idee dat je dan samen, met zijn 2^e iets gaat doen. Verschrikkelijk.

Nee, niet verschrikkelijk. Ik vind het leuk. Maar toch verschrikkelijk. En nog steeds geen idee waarom. Ik ben niet op zoek naar een nieuwe relatie, dat heb ik ook eerlijk gezegd. Dus waar moet ik zenuwachtig voor zijn? Een goede indruk had ik al gemaakt want we hebben elkaar al vaker gezien. Zijn beiden niet op zoek naar een relatie maar wilden gewoon gezellig wat eten en drinken. Kan je het dan überhaupt een date noemen? Wat het ook was, ik was zenuwachtig.

Hij, denk ik, ook, want waar ik toch terechtkwam. Een plan was er niet. Ik had de voorzet gegeven met wat opties. Wat eten of samen borrelen. Richting strand en daar chillen vond ik ook prima. Prinses als ik ben, vond ik dat de rest dan aan hem was. Je weet in welke richting je iets moet bedenken, dus dat is aan jou.

Waar kwam ik uit? Bij de plaatselijke Brasserie in Heukelom of all places. Vast leuk hoor. Dus als je daar woont, ik bedoel er niets mee. Maar vond het nou niet de plek om samen wat te gaan eten en te gaan borrelen.

Heb ik hem daarna nog gezien? Ja. Ondanks dat er vast en zeker meer dan een handjevol mensen zijn die mij hard, onaardig of wat dan ook vinden. Heb ik soms echt een hart. Hebben we er samen heel hard om gelachen en heb ik aangegeven dat hij een herkansing verdient. Maar dan volgende keer graag geen brasserie waarbij iedereen me bij binnenkomst direct aankeek met een blik ‘jij bent nieuw’ en daarbij ook zwaar overdressed was voor deze plek.

Het liefste zou ik nu afsluiten met een prachtige zin die uit het bachelorette weekend is ontstaan: Wel gelachen, niet… Maar ik hou het netjes!

Het was met het weekje wel weer. Oma gaat even normaal doen de komende periode, toch zeker tot 6 oktober want dan meldt de volgende escalatie zichzelf in Spanje én vlieg ik nog maar een keertje naar Nederland dit jaar.

Dus, rust, reinheid en regelmaat. Daar ga ik voor. Broccoli met kip vreten, sporten, 2 liter water drinken. Werk zoeken, ook niet geheel onbelangrijk. En mezelf voorbereiden op de volgende date.

Wat zal hij volgende keer verzinnen denken jullie?