Ook deze week begin ik met het feit dat ik moet zoeken naar woorden. Ik was namelijk last minute in Nederland en de reden dat ik daar was, is intens verdrietig. Ik had namelijk een uitvaart van een fantastische man die door iedereen gemist zal worden 🤍

Ik heb dan ook geen seconde getwijfeld of ik op en neer zou komen. Ik wilde er zijn voor een van mijn beste vriendinnen, maar ook om zelf afscheid te nemen.

Proost op jou

Daarnaast heb ik ook het leven gevierd. Niet dat ik dubbel lag van het lachen, maar geproost op het leven heb ik zeker. Ik denk dat hij niet anders gewild zou hebben.

Dus ja, we hebben geproost. Op jou! 🤍

In de avond ben ik met een vriendin nog een drankje gaan doen. Bij onze favoriete borrelplek van Tilburg: Vine. We hebben gepraat, heel veel gepraat.

Waar we na de uitvaart echt even verdoofd waren en moesten bijkomen, hebben we het onder het genot van een wijntje nog eens gehad over hoe mooi het was, welke lieve woorden er allemaal zijn gezegd en hoe bijzonder het eigenlijk is als iemand door zó veel mensen geliefd is.

Geïntroduceerd bij de padelclub

Verder heb ik dit weekend eigenlijk voornamelijk de plaatselijke padelverenigingen leren kennen.

Zo werd ik vrijdagavond op sleeptouw meegenomen naar ‘the place to be’, want blijkbaar als je in Nederland woont kom je hier vaker dan waar dan ook.

Eerlijk, ik snap de vibe wel. Het bracht me bij binnenkomst vooral terug in de tijd. Waarbij ik vroeger, met een vriendin, standaard op donderdagavond in de voetbalkantine te vinden was. Alleen dan nu op vrijdag en is de voetbalkantine ingeruild voor de plaatselijke padelvereniging.

Wat een leuke mensen, leuke sfeer en zo lijkt het alsof ik toch nog iets doe aan sport.

En precies zo sloten we ook het weekend af. Op zondag zat ik wederom naast de padelbaan. Hetzelfde toernooi, dezelfde mensen, even gezellig.

Knuffels op zondag

Ware vriendin als ik ben, ben ik nog snel even een vriend van mij gaan knuffelen die in de buurt was.

Maar oma lag op tijd in bed. Het was goed zo.