Ik kan je direct vertellen, dat is geen pretje! Natuurlijk heb je alles bij de hand, eten en drinken (waar ik niet aan moet denken), een toilet, je bed. Maar toch: fijn is anders.

Het is in een camper overdag bloed- en bloedheet! In de avond en nacht trouwens ook, maar dat is nog enigszins te doen.

Van Teams naar tapas

Vanuit La Manga ging ik richting Mojacar. Wederom met iemand afgesproken. Waar ik voor vertrek dacht de gehele periode echt non stop alleen te zijn, loopt dat dus totaal anders. En eerlijk, ik vind de afwisseling heerlijk.

Moet ik per se vast houden aan het eerste plan waarin ik zei alleen te zijn? Of moet ik doen wat goed voelt? Waar ik zin in heb? Juist, dat laatste!

Tijdens mijn laatste baan heb ik Eva leren kennen, door onze gezamenlijke training en gesprekken op Teams. Maar, soms heb je dat. Je kent elkaar niet in het ‘echt’ en toch voel je direct een klik. Dat had ik dus met haar.

Hoe leuk is het dan om de mogelijkheid te hebben om elkaar ook in real life te leren kennen, doordat ik kan gaan en staan met mijn camper waar ik wil.

De eerste gratis nacht alleen

Eva woont dus in het prachtige dorpje Mojacar. Klein, maar fijn. En helaas dus eigenlijk maar een beetje hiervan gezien. Want: ziek.

Ik heb geparkeerd op een zandvlakte onderaan het dorpje, ideale plek. Gratis, en binnen een paar minuutjes lopen sta je in het dorpje. P4N code: 392813

Dit was de eerste, echte nacht op een gratis parking spot, alleen. In La Manga stond ik natuurlijk ook gratis, maar dat was in een woonwijk dus dan voel ik mezelf direct een stuk veiliger.

Het was echt een prima locatie om met je camper te staan. Wat een uitzicht over de vallei én het voelde goed. Ik besloot op mijn gevoel te vertrouwen en dus te blijven staan voor de nacht.

Ja, het was een onrustige nacht maar dat is niet omdat er iets spannends is gebeurd. Maar omdat ik het toch even wennen vond.

Eerst nog genieten in Mojacar

Helaas heb ik dus niet veel van Mojacar gezien. Maar wat ik wel heb gezien was prachtig. We hebben genoten van een koude cerveza op een prachtige locatie. Vanuit daar had je uitzicht over de bergen, perfecte zonsondergang en goed gezelschap. Wat wil je nog meer?

Voor de locatie verwijs ik je door naar Eva, ik was weer eens een blinde die trouw volgde en mezelf liet meevoeren zonder op te letten. Eigenlijk hebben jullie helemaal niets aan mijn blog he?

Geleerd van mijn fouten

Gelukkig leer ik snel en heb ik de locatie van de volgende dag wel. We zijn richting het strand gegaan, en wat is dit strand lang, groot en vooral heel erg mooi! Ik had niet verwacht dat zo een klein dorpje, wat dus helemaal niet zo klein blijkt te zijn, zo een prachtige playa zou hebben.

We hebben een late lunch gedaan bij Tito’s Beachbar Mojacar. Ik koos voor een salade geitenkaas én wat een bord. Voor het eerst in mijn leven heb ik een doggybag gevraagd. Wederom een drempel over, want dat vind ik op de een of andere manier toch een dingetje. Het was lekker en vooral veel te veel.

De wijn paste uiteraard nog wel!

De tempel die we nooit zagen

De officiële naam van de tempel die wij gingen bezoeken: Rigdzin Namkha Dzong Orgyen Khandro Ling.  

Zal ik direct verklappen dat we deze tempel nooit gezien hebben?

De avond ervoor hoorde ik al dat het laatste stukje van de tempel een onverharde weg was. Geen probleem, dat kan ook met een camper en ik heb voor hetere vuren gestaan.

Wat we onderweg wel gezien hebben is een omaatje met een baby geitje. Ze woonde letterlijk in de middle of nowhere. Ik weet achteraf ook niet of ik goed gezien heb dat ze verbaasd keek. Op dat moment dacht ik eerder verrast dat ze een keer iemand zag. Wellicht was het toch verbazing dat ik deze uitdaging aan ging met de camper.

Enfin. Onverharde weg, geen probleem. Het is smal, ook prima. Steil, dat is het ook. We waren op een gegeven moment nog 8 minuten verwijderd volgens Google maps van de tempel, maar ik kon echt niet verder met de camper. De weg was zo slecht, het was onwijs steil, smal en onverhard dus.

Wellicht dat ik het ooit met een ‘gewone auto’ nog eens ga proberen, maar nu doorrijden was geen goed idee.

Fun fact:

We hebben wel gelachen. Zeker toen Eva mee keek of ik nog verder achteruit kon rijden, ik op dat moment net een kuil in reed en zij zo een afdruk van haar voorhoofd op het raam achter liet.

Haha, heb opnieuw een lach kick nu. Sorry Eva! 

In de achteruit en stugge Spanjaarden

Over de hetere vuren waar ik voor heb gestaan, staat vandaag wel bovenaan in combinatie met de camper. Google maps stuurde mij een straat/dorpje in. Prima. Het viel direct op dat dit smal was, maar ik paste. Rustig en voorzichtig rijden, dan moet dat lukken. Tot ik na ongeveer 500 meter een bocht door moest en dit ging absoluut niet passen! Al zou ik de bocht al halen, was het daarna zo smal, never gonna happen!

Er zit maar een ding op, deze weg in de achteruit terug naar beneden. Ja, naar beneden. Het was niet alleen smal, de weg liep ook de berg op.

Ik had in de stress kunnen schieten, paniekknop kunnen activeren. Geen van beide had zin, ik moest dit toch echt zelf gaan doen.

Er stond een dame in een auto achter mij, die niet van plan was ook in de achteruit te gaan. In elk geval geen heel stuk, telkens een klein stukje, weer een klein stukje, weer een klein stukje. Tot ze de keuze maakte dat het zo voldoende was.

Toen kwam mijn irritatie naar boven. Ik heb mijn camper in de parkeerstand gezet, handrem erop en dacht ‘dan gaan we zien wie de langste adem heeft’ want ik kon letterlijk geen andere kant op. Geloof me mevrouw, ik was liever ook vooruit gereden i.p.v. deze weg in de achteruit naar beneden.

Ze koos eieren voor haar geld en ging toch verder in de achteruit. Blij was ik nog steeds niet met haar, want ze besloot op het eerste het beste stukje waar de weg weer iets breder was te parkeren en daar te wachten.

Het is gelukt, zeker! Maar als ze mij had gegund, had ik daarna niet nog 16 keer hoeven steken om ook daadwerkelijk weg te komen.

Live muziek bij Tito’s

Ik was door Eva en haar vriend uitgenodigd om in de avond mee te gaan naar een barretje aan het strand, waar op dinsdagavond een live bandje speelt. Nu zit ik blijkbaar helemaal in mijn muzikale journey, dus natuurlijk gaan we mee!

Of toch niet? Nee, helaas niet. Iets had mij te pakken. Griep? Geen idee, maar in elk geval iets of iemand waar ik niet op zat te wachten. Ik kan leukere dingen bedenken die mij mogen pakken. Verstoppetje ofzo 😜