Hoeveel pech kan een mens in zijn leven hebben? Oké, oké, er zijn ergere dingen in de wereld. Maar als ik pech heb vind ik het heerlijk daar de nadruk op te leggen én te doen alsof echt alles tegen zit.

Dus ook nu: hoe had ik kunnen bedenken dat mijn solo reis een vloeiende start zou hebben? Dat dus: het was te mooi om waar te zijn!

Als je mijn vorige blogs hebt gelezen, weet je dat de watertank al gesneuveld is. Nu wordt het op wat noodweer onderweg na, een melding dat ik de airbag moet checken én de deuren die niet meer op slot gaan niet veel erger.

Even een korte recap

Donderdag 23 april heb ik de camper opgehaald, vol goede moed vertrokken. Vrijdag 24 april horen we (toen reisde ik nog met mijn vriend) een vaag zoemend/brommend geluid bij de watertank.

Niets aan de hand, aldus ChatGPT. Wel dus!

We hebben geen water meer. En ja, natuurlijk heb ik gecheckt of er water in zat.

Vrijdagavond nam ik direct contact op met het verhuurbedrijf, IndieCampers. Dat ging niet heel soepel. Ik werd van telefoon naar WhatsApp gestuurd, weer doorgeschakeld, en uiteindelijk kwam het erop neer dat ze me eigenlijk niet konden helpen.

Wat ik vooral bijzonder vond: ze konden me ook niet precies vertellen waar ik zelf dingen kon checken. We wilden bijvoorbeeld de zekering checken, maar waar die zat? Geen idee. Zij ook niet.

Enfin, uiteindelijk zelf gevonden. En ja hoor: stuk.

Probleem opgelost? Natuurlijk niet. Dat zou te makkelijk zijn.

Op zoek naar een Garage in Frankrijk

In Frankrijk hebben we ongeveer elke garage in Montmoreau en omgeving gezien. Niemand kon ons helpen. Of ze deden geen campers, of ze hadden geen tijd, of ze keken ons aan alsof we vroegen de camper in een dag volledig te strippen.

Ik kon twee dingen doen, gaan zitten mokken in een hoekje, of een glas wijn pakken. Ik koos uiteraard voor dat laatste.

Ik nam opnieuw contact op met IndieCampers, stuurde een mail en dacht dit komt na Frankrijk wel goed. Het mailtje is verstuurd. Antwoord? Nog niet gekregen.

Maar, ik ben de beroerdste niet. Ik pas mijn reis aan, slaap een nachtje thuis en dan ga ik maandag ochtend (vandaag) naar de garage van IndieCampers. Om 08:00 stond braaf de wekker zodat ik direct wéér contact kon opnemen.

Mijn solo reis gaat echt beginnen! Alleen dan wel morgen..

Vandaag (4 april) weer contact met de klantenservice. Verrassing: het ging nog steeds niet soepel. Al verbaas ik mezelf over het feit dat dat me nog verbaast. Na zes jaar in Spanje zou je denken dat ik inmiddels gewend ben aan de mañana mañana mentaliteit.

Maar, ik geef niet op. Dan maar iets nuttigs doen. Camper poetsen, bed verschonen zodat ik straks in een keer door kan.

Over een camper bed gesproken. Heeft iemand van jullie dit wel eens verschoond? Dit is toch letterlijk niet te doen zonder minstens een woede uitbarsting, en jezelf afvragend of je überhaupt nog scherp hebt wat links en rechts is?

Maar, ik ben geen opgever. Dus bed verschoond, check!

Ondertussen reactie gehad van IndieCampers, ze konden me vandaag toch niet helpen. Terwijl er eerder letterlijk gezegd was: ‘je bent van harte welkom, ik laat je de tijd nog weten.’

Plottwist: toch goed nieuws vandaag! Ik kon naar een aangesloten garage, daar zou het probleem in ongeveer 20 minuten opgelost zijn.

Fijn! Toch weer terug naar het oude plan, vandaag vertrekken!

De 20 minuten van Spanje

Stipt half vier stond ik voor de deur, want siësta.

Ik leg mijn verhaal uit, de monteur kijkt me verbaasd aan en blijkt van niets te weten. Geen bericht, geen afspraak, geen idee dat ik zou komen. Goed begin!

Maar, shout out naar deze man. Super vriendelijk en zei gelijk: ik ga je helpen. Thank the lord!

Kleine ‘niet shout out’ naar de beste man. Hij moest natuurlijk precies bij mijn net opgemaakte bed zijn. Alles overhoop!

Zoals je begrijpt stond ik toen echt te genieten. Ook omdat ik dacht even snel op en neer te gaan, want hé wat zijn nou 20 minuutjes. Kom ik aan, vape leeg. (ja, ik vape. Stumperd!)

Goed nieuws: het is gemaakt
Slecht nieuws: Spanje kent geen 20 minuutjes. Ik bracht de halve dag door bij de garage en was rond half acht weer thuis.

We kunnen dus ‘on route’

Alleen niet vandaag. Technisch gezien had ik zeker kunnen vertrekken, maar ik heb een afspraak met mezelf gemaakt.

Ik wil uiterlijk rond 15:00 uur op de plek van bestemming zijn, de locatie waar ik ga overnachten. Zodat ik altijd nog kan uitwijken naar plan B als dat nodig is. Wanneer is dat dan nodig? Nou, als een plek niet prettig voelt, vol staat (hallo San Sebastián) of gewoon tegenvalt.

In mijn plan A én plan B staat in ieder geval niet: in het donker nog stressen om een slaapplek.

Oké, eerlijk is eerlijk. Ik heb gelijk even boodschappen gedaan voor morgen, omdat ik nu al weet dat ik morgen zin heb in wijn. Ik zie mezelf al helemaal zitten: stoeltje, zonnetje, glas wijn. Alsof vandaag niet is gebeurd.

Dus: morgen gaat mijn solo avontuur echt starten

Vol goede moed zeg ik opnieuw: morgen begin mijn avontuur echt!

Ik ga nu lekker slapen, want dit zijn geen tijden voor oma hier (lees: ik zit dit nog om 02:10 uur te typen).

En wil je mijn avontuur blijven volgen? Check dan ook mijn Instagram: miesneemtjemee voor dagelijkse updates.

Tips en mooie plekken zijn trouwens altijd welkom 😊